| Unix |
|
Ken Thompson, Dennis Ritchie i istraživači iz AT&TBelIlaboratorija razvili su operativni sistem Unix 1969. godine, uključivši mnoge mogućnosti istraživačkog projekta MULTICS. Sistem su oblikovali za potrebe istraživačkog okruženja, projektujući ga tako da se izvr¬šava na mini-računarima, Od svog početka, Unix je bio priuštiv i efikasan višekorisnički operativni sistem koji je u stanju da obavlja više zadataka istovremeno.Unix sistem postao je popularan u Bell laboratorijama budući da je sve više i više istra¬živača počinjalo da ga koristi. Dennis Ritchie je sarađivao sa Kenom Thompsonom 1973. godine, ponovo napisao programski kod sistema Unix u programskom jeziku C. Unix je postepeno rastao, od projekta koji je oblikovala jedna osoba do standardnog softverskog proizvoda koji distribuiraju mnogi prodavci, kao što su Novell i IBM. U početku, Unix je smatran za istraživački projekt. Prve verzije Unixa distribuirane su besplatno katedrama za računarstvo mnogih poznatih univerziteta. Tokom sedamdesetih, Bell laboratorije počele su da izdaju zvanične verzije Unixa i da izdaju dozvole za sisteme različitim korisnicima. Jedan od ovih korisnika bila je katedra Computer Science kalifornijskog univerziteta Ber¬keley. Na Berkeleyu su sistemu dodane mnoge nove mogućnosti koje su kasnije postale standardne. Berkeleyje 1975. godine izdao sopstvenu verziju Unixa, poznatu pod imenom Berkeley Software Distribution (BSD). Ova BSD verzija Unixa postala je glavni takmac verziji AT & T Bell laboratorija. U AT &T-u razvili su nekoliko istraživačkih verzija Unixa, a 1983. godine je AT & T izdao prvu komercijalnu verziju, nazvanu System 3. Za njom je kasnije sledio System V, verzija koja je postala podržani komercijalni softverski proizvod. U isto vreme, BSD verzija Unixa razvijala se kroz nekoliko izdanja. Kasnih sedamde¬setih, BSD Unix je postao osnova istraživačkog projekta koji je sprovela vladina agencija DARPA (Department of Defense 's Advanced Research Projects Agency). Rezultat je bio taj da je 1983. godine Berkeley izdao moćnu verziju Unixa nazvanu BSD izdanje 4.2. Ovo izdanje se odlikovalo sofisticiranim upravljanjem datotekama kao i mogućnostima umrežavanja zasnovanim na Internet mrežnim protokolima - istim protokolima koji se sada koriste za Internet. BSD izdanje 4.2 bilo je široko distribuirano i usvojili su ga mnogi proizvođači, kao što je Sun Microsystems. Sredinom osamdesetih izdvojila su se dva konkurentska standarda, jedan zasnovan na AT&Tverziji Unixa i drugi zasnovan na BSD verziji. AT&T-ove laboratorije Unix System Laboratories razvile su System V izdanje 4. Nekoliko drugih kompanija, poput IBM-a i Hewlett-Packarda, osnovale su organizaciju Open Software Foundation (OSF) kako bi razvile sopstvenu standardu verziju Unixa. Onda su postojale dve komercijalne standardne verzije - OSF verzija i System V izdanje 4.
|